EasyJet zit in zwaar weer nu de grootaandeelhouder en oprichter van het bedrijf een proces is gestart wegens niet nakoming van de licentie verplichtingen. Bij veel bedrijven zitten de merkrechten (vaak o fiscale redenen) niet in de werkmaatschappij maar in een aparte holding. Via een licentie worden deze dan ter beschikking gesteld van de werkmaatschappij. Vaak gaat dat goed, maar het kan ook voor grote (en ongewenste) problemen zorgen.

EasyJet is niet de houder van de merkrechten op de naam EASY. De eigenaar Sir Stelios Haji-Ioannou heeft deze rechten onder gebracht in zijn eigen bedrijf EasyGroup, waar tevens nog andere IE-rechten in zitten zoals de rechten op het merk EasyCars. EasyJet mag de naam gewoon gebruiken voor het symbolische bedrag van 1 Britse pond. Er is alleen een voorwaarde, EasyJet mag wel aan nevenactiviteiten doen, maar dat mag nooit meer worden dan 25 procent van de totale omzet.

In het kader van de prijzenoorlog zijn de kosten nog verder uitgekleed en zijn er dus veel nevenactiviteiten ontstaan zoals kosten voor het verwerken van bagage, verkopen aan boord etc. De grote vraag is nu, vallen deze diensten onder de kernactiviteiten of zijn dit nevenactiviteiten. Mocht dit het laatste zijn, dan kan Sir Stelios nog een aardig bedrag ontvangen.

Belangrijker voor de merkenpraktijk is wel dat bedrijven goed moeten bedenken of zij de merkrechten wel in een aparte holding willen onderbrengen. Mocht hiervoor gekozen worden, sluit dan wel een duidelijke en heldere licentieovereenkomst zodat beide partijen weten waar ze aan toe zijn.